หนาว....เหงา..

หลังจากที่ห่างหายไปนาน..ไม่ได้เข้ามาดู เฮอ..ในที่สุดหน้าหนาวที่ทุกคนรอคอยก็มาถึงซะที

ลาก่อนเพื่อน..

....มีพบก็ต้อง มีจากกันไป..การสูญเสียอะไรไปสักอย่างมันเป็นสิ่งที่ทุกๆคนไม่ต้องการ...การสูญเสียแค่ชั่วครั้งชั่วคราวนั้นไม่น่าจะเป็นไรไป..แต่การที่เราเสียอะไรไปแบบว่าไม่มีวันกลับมามันรู้สึกเสียใจจนบอกแทบไม่ถูก...ผมเสียเพื่อนไปพร้อมกันทั้ง 2 คนในวันและเวลาเดี่ยวกันเมื่อได้รู้ข่าวจากพี่ๆทางบ้านว่า..เขาไปจากพวกเราแล้วแทบไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยินมา..เพราะ งง กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันเกิดขึ้นเร็วมาก..จนทำไรอะไรไม่ถูก.สับสนตกลงมันเป็นเรื่องจริงหรือล้อเล่นกันเลยถามเพื่อให้แน่ใจ.คืนนั้นทั้งคืนผมนอนไม่หลับเลย ไม่ใช่ว่ากลัวนะแต่เสียใจที่เพื่อนดีๆไม่น่าจากเราไปเร็วเลย เมื่อคิดถึงวันเวลาที่ไปไหนไปด้วกันเที่นวด้วยกันเล่นด้วยกัน น้ำตาแทบไหล ไม่น่าเชื่อว่าเหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นกับคนที่ไกล้ชิดเรา แด่เพื่อนผู้จากไปทั้งสองคน "เพื่อนหนึ่ง "เพื่อนบุญโลม นายทั้งสองยังจะเป็นเพื่อนเราตลอดไป เพื่อนอยู่ในใจเสมอหลับให้สบายนะเพื่อน ชาติหน้ามีจริงเรมาเป็นเพื่อนกันอีก..ลาก่อนเพื่อนรักทั้งสอง

แม้วันนี้ เพื่อนที่รัก จำต้องจาก
เราต้องพราก ห่างกันไกล ใจสูญเสีย
คิดถึงเพื่อน ที่เคยเดิน ร่วมเรียงเคียง
สิ้นสุดเสียง เพื่อนลาลับ ดับกายใจ
หากวิญญาณ ของเพื่อน ยังคงอยู่
อยากให้เพื่อน รับรู้ ถึงความหมาย
เรายังคง เป็นเพื่อนกัน จนวันตาย
อยากให้เพื่อน หลับสบาย ในนิทรา
แด่เพื่อน ที่เคยร่วม ทุกข์โศกสันต์
ภาพวันนั้น ยังจดจำ มิเลือนหาย
แม้คืนนี้ ชีวิตเพื่อน ต้องวางวาย
ความอาลัย คงไม่อาจ ทวงเจ้าคืน
ขอให้เพื่อน จากไป อย่างสงบ
ขอให้เพื่อน ได้พบ สิ่งที่ฝัน
ขอให้เพื่อน รอวัน ที่พบกัน
มินานวัน เพื่อนของเจ้า จะตามไป
สิ่งสุดท้าย เหลือเพียง ความอาวรณ์
ฝากบทกลอน พร้อมน้ำตา ความสูญเสีย
ความโศกสันต์ ทำจิต คิดอ่อนเพลีย
สุดท้ายเพียง เสียงสวดมนต์ ส่งวิญญาณ.

ขอบคุณที่มา http://cid-6950b7bf40de87dc.spaces.live.com/blog/cns!6950B7BF40DE87DC!1933.trak

ช่วยลดโลกร้อน...^o^

ปลูกต้นไม้ที่ตึกนิเทศช่วยลดโลกร้อน..ไม่ไหวนับวันต้นไม้ถูกตัดเพิ่มขึ้นทุกวันทำให้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยๆเดี๋ยวร้อนฝนตก..น้ำแข็งขั้วโลกเหนือละลายเพิ่มขึ้นทุกวัน**กลัวว่าสักวันหนึ่งน้ำจะท่วมโลกเลยหันมาปลูกต้นไม้..เพื่อเป็นการช่วยโลกให้หายร้อนฮ่าๆๆๆๆๆๆแต่อีกหน่อย ตึกนิเทศศาสตร์คงเป็นป่าแน่นอน เพราะประธานโปรแกรมมีนโยบายให้ปลูกต้นไม้...เกือบทุกปีเลย

แต่ก็ดีใช่เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ แต่รู้สึกว่าว่าวันนั้นจะร้อนไปหน่อยผิวขาวๆไปต้องแดดทำให้หลังจากที่ปลูกต้นไม้เสร็จคล้ำๆไปนิด...

ช่วยกันปลูก ช่วยกันลด เพื่ออนาคต ของโลกใบนี้..

ในวันที่ฝนตก..

ฝนตกก็ด่า ฝนแล้งก็แช่ง..คำนี้เราคงเคยได้ยินกันมามากพอสมควร..แต่ฝนตกสำหรับชาวนาแล้วถือว่าเป็นเรื่องที่ดีสำหรับเขา...แล้วเราจะบ่นกันทำไม^-^ฝนให้ความชุ่มฉ่ำ ให้ความเย็น และอีกหลายๆอย่าง...

...ท้องฟ้ามืดครึ้มเมฆหมอกออกสีดำๆมันช่างดูน่ากลัว..เหมือนว่าโลกใบนี้จะไม่มีแสงสว่างอีกแล้ว มีเสียงร้องดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้าพายุพัดกระโหมทุกๆสิ่งฝุ่นละอองปลิวว่อน สายฟ้าเปล่งประกายแสงดังเปรี้ยงๆเหมือนจะฝ่าลงไปที่ไหนสักแห่งมันช่างดูน่ากลัว..และแล้วสายน้ำแห่งความชุ่มเย็นก็ตกลงมาอย่างหนักเหมือนว่าท้องฟ้ามันเสียใจร้องไห้ออกมา ซึ่งมีทั้งเสียงที่ร้องไห้และน้ำตาที่ไหลตกลงมาช่างดูน่าเศร้าเสียกระไร บรรยากาศรอบๆดูวังเวง เศร้าหมอง หดหู่ ฝนตกลงมาเรื่อยๆไม่ขาดสายจะไปไหนก็ไปไม่ได้ออกไปก็เปียกจะกางร่มลมก็แรง อยู่แต่ในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆนั้งมองดูสายฝนที่ตกลงมาไม่หยุดหย่อนผ่านหน้าต่างมันช่างน่าเศร้าเสียกระไร ยิ่งมองยิ่งคิดไปเรื่อยเปื่อยคนเราเมื่ออยู่คนเดียวมักจะมีความคิดต่างๆมากมายไหลเวียนอยู่ในความทรงจำเก่าๆนึกถึงสิ่งเก่า...ยามฝนตกสิ่งที่เรามองคือสายฝนไม่ใช่ใครที่ไหน แต่ฝนตกหลายคนคิดว่ามันน่าเบื่อ..(งั้นมั้ง)แต่ช่วงที่ฝนตกนิแหละมันชั่งดูโรแมนติกจริงๆเช่นเดินอยู่กับแฟนกางร่มให้กันเดินชิดกันไป(อยากเป็นเช่นนั้นมั้ง)หรือขณะรอรถอยู่ตรงป้ายรถเมย์ มีคนที่เราแอบชอบมาหลบฝนอยู่ด้วย(ขอให้มีเถอะ)เผลอๆได้พบคนรักใหม่ด้วยหลังจากที่อกหักมาและอีกหลายๆอย่างในวันที่ฝนตก^-^หลังจากที่ดูฝนตกมาตลอดสักพักมันก็หยุดลง..ท้องฟ้าเริ่มสว่างสดใสขึ้นมาอีกครั้งเปิดห้องออกมาข้างนอก มองขึ้นไปบนท้องฟ้าสังเกตไปรอบๆ เจอแล้วสิ่งที่รอคอยหลังจากที่ฝนตก สายรุ้งแสนสวยที่ให้ความสวยงามแก่ท้องฟ้า..เมื่อดูแล้วช่างเป็นภาพที่สดใสเบิกบาน(บอกไม่ถูกเหมือนกัน) ท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นมาทีละนิดๆทำให้มีชีวิตชีวาอีกครั้ง ฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ ทุกสิ่งทุกอย่างผ่านพ้นไป เหมือนชีวิตได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เสียงนกร้องดังจิ๊บๆผู้คนเริ่มออกจากบ้านอีกครั้ง หลังจากที่รอให้ฝนหยุดความวุ่นวายกำลังจะเริ่มต้นอีกครั้ง และมันจะเป็นเช่นนี้ทุกวัน ฝน.....ฝน...เป็นชื่อแห่งความชุ่มฉ่ำชุ่มชื่น ฝนตกที่ไหนย่อมมีน้ำใช้ที่นั้น ฝนตกที่ไหนย่อมมีรอยยิ้มจากชาวนา ฝนตกที่ไหนชุ่มชื้นที่นั้น ฝนตกที่ไหนขจัดความแห้งแล้งที่นั่น แต่...ฝนในใจชุ่มฉ่ำตลอดเวลา..ฝน...ฝน..^-^

ขอบคุณที่มาของภาพfwmail.teenee.com/strange/1240.html

ในคืนที่พระจันทร์สวยดี

บนท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ไผศาล ในยามค่ำคืนที่ดูเงียบสงัดคงได้ยินแต่เสียงจิ้งหรีดร้องตลอดทั้งคืนมันเป็นนักร้องชั้นเลิศในยามราตรีเสียงของมันกังวานไปทั่วบริเวณดูเหมือนมันจะร้องแข่งกันเพื่อหาคู่(มั้ง)ทำให้ในยามค่ำคืนไม่เงียบจนเกินไป เมื่อแหงนมองดูท้องฟ้าที่สว่างไสวด้วยเจ้าแห่งท้องฟ้าในยามค่ำคืน เปรียบเสมือนมันคือราชามีบริวารคือดาวล้อมรอบมีแสงระยิบระยับ พระจันทร์

กลมๆมีแสงขาวๆออกนวลๆมีเมฆเป็นคลื่นๆบางทีก็บดบังบางทีก็ปล่อยให้พระจันทร์เด่นอยู่ดวงเดียวเมื่อมองดูคราใดก็อยากขึ้นไปอยู่บนพระจันทร์ไปอยู่ในดวงจันทร์แต่คงได้แต่มองเหมือนกับกระต่ายหมายจันทร์ นั้งมองอยู่จนเพลินมีนักร้องแห่งค่ำคืนค่อยขับกล่อมเสียงใสๆของมันให้ฟังแต่พอนั้งไปเรื่อยๆก็เริ่มง่วงล่ะ ไปนอนก่อนล่ะกัน..

ที่มาของรุป www.thaicabincrew.com/webboard/files/img_3039

สวัสดีครับ อ.จ

สวัสดีครับ...ท่านอาจารย์ ดร.เสริมศิริ นิลดำ.

ที่เคารพ...ผมชาติชายครับ

และก้อผ่านไปอีกวัน^^^

วันนี้ก้อผ่านไปอีกวันสำหรับการเรียน..บอกเลยว่าค่อนข้างขี้เกียจตื่นตอนเช้าๆพอสมควร..นอนกำลังสบายเลยแต่ต้องตื่นไปเรียน^^เพื่ออนาคต

ช่วงนี้ก็ไกล้หน้าหนาวแล้วด้วย..อากาศช่วงเช้าๆเย็นสบายนอนไม่อยากตื่น....เฮอ....ไกล้สอบล่ะต้องมาเครียร์งานส่งอาจารย์อีกเบื่อๆไหนต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบอีก กลัวสอบไม่ผ่านไม่อยากลงเรียนซ้ำๆอีก***

วันนี้ช่วงเช้าเรียนวิชาการสื่อสารเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นเรียนไปง่วงไป...พอตอนบ่ายก็ไปเรียนสื่อข่าวเบื้องต้นขอบอกเลยว่าลงเป็นรอบที่สองล่ะครับพี่น้อง^-^โดยอาจารย์ผู้สอนวิชานี้ได้แก่..แก่...ดร.เสริมศิริ นิลดำคนสวย..คนงามนั้นเอง.โห่ช่วงบ่ายอากาศร้อนอบอ้าวมากๆเรียนไปเหงื่อแตกไป..ได้เรียนห้องที่มีพัดลม..พัดลมดั้นเสียเป็นบางตัวอีกคราวนี้ร้อนไปกันใหญ่เลย.ทำไมไม่ได้เรียนห้องแอร์ช่วงบ่ายมั้งนะ ..แต่ก้อทนเรียนช่วงบ่ายจนหมดคาบ...ไปก่อนล่ะ

ชอบบรรยากาศช่วงเย็นๆเหมือนในรูปจังเลย.^-^....

ลองคิด..ดู

มีคู่รักคู่หนึ่งนั่งรถเมล์ที่กำลังตรงไปในเมืองในหุบเขา มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่ได้ลงกลางทาง หลังจากที่พวกเขาได้ลงแล้ว รถเมล์ก็วิ่งต่อไป แต่เพียงไม่นานก็มีหินก่อนขนาดมหึมาได้ตกลงมาจากที่สูงมาก และทับรถเมล์คันนั้นพังยับเยิน ทุกคนที่อยู่ในรถในเวลานั้น เสียชีวิตทั้งหมด คู่รักคู่นั้นเมื่อได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก็พูดขึ้นว่า"ถ้าพวกเรายังอยู่ในรถคันนั้นก็ดีน่ะซิ!"
คนส่วนใหญ่น่าจะคิดว่า "ยังดีนะที่เราลงจากรถก่อน!" แต่คู่รักคู่นี้กลับพูดสิ่งที่ต่างจากคนส่วนใหญ่ คุณคิดว่าเพราะอะไร??? ตอบมาก่อนนะว่าคิดว่าไง เดี๋ยวจะเฉลยทีหลัง
>>>>>>>

>>>>

>>>>>
หยุด!!!
ขอเฉลยนะครับ
--------------------------------------------------------------------------------
ถ้าพวกเขายังคงอยู่และไม่ได้ลงจากรถ รถเมล์คันดังกล่าวก็จะไม่ต้องหยุดรถเพื่อพวกเขา และจะขับเลยตำแหน่งที่หินถล่มลงมา!!
ในชีวิตของพวกเรานั้น ให้ลองมองด้วยมุมมองที่ต่างจากของตัวเองและพยายามเข้าใจและช่วยเหลือผู้ อื่นมากขึ้น อย่าได้ใช้ชีวิตอย่างขาดสติและเฉยเมย ทำเพื่อตัวเองอีกต่อไปเลย

ขอขอบคุณที่มาของเรื่อง
โดย mastertee

ความรักหลายมิติ

ใครชอบอ่านหนังสือมั้งครับ...ส่วนผมชอบอ่านหนังสือจำพวกสารคดี.ประวัติศาสตร์มากกว่าที่จะอ่านพวกนวนิยาย.หรือเรื่องความรักอะไรพวกนี้..แต่ได้จับหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาดูหน้าปกเขียนไว้ว่า"ความรักหยายมิติ'คือมันเป็เรื่องของผู้หญิงไทยที่แต่งงานกับชาวต่างชาติและต้องไปอยู่กับสามีที่ประเทศของเขาซึ่งต้องเจอกับแม่สามีที่เกลียดลูกสะใภ้เหมือนละครน้ำเน่าที่ออกอากาศทุกๆวันแต่แม่สามีไม่ได้เป็นเหมือนละครน้ำเน่าของไทย.แม่สามีที่ไหนเช็ดตัวให้ลูกสะใภ้ไม่มี.แต่แม่สามีคนนี้ทำ.และการใช้ชีวิตที่ต้องเดินทางไปๆมาๆทำให้ความรักความอบอุ่นจืดจางลงไปทุกวันๆ..คูณคิดว่าควรจะเลิกกันไหม แต่ไม่ทั้งสองฝ่ายต่างปรับความเข้าใจซึ่งกันและกันช่วยกันฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆที่เกิดขึ้น..ให้ผ่านพ้นไปด้วยดี..อยากให้คนที่กำลังมีความรักหรือที่แต่งงานอยู่ด้วยกันแล้วอ่าน...เป็นหนังสือที่น่าอ่านมากๆ..อ่านได้พอประมาณ..เชื่อป่ะผมควักเงินซื้อเลย.ปกติจะไม่ค่อยอ่านหนังสือแนวนี้อยู่แล้ว..เขียนจากชีวิตจริง.ของคุณ สันศนีย์ ติยะปัตย์ เมลเลอล์

(ถ้าพิมพ์ชื่อผิดก็ขออภัยด้วยครับ.ลืมๆนิดนึง)

14 ตุลา 16 สงครามเพื่อประชาธิปไตย์

ย้อนรำลึก...สิบสี่-หกตุลา วีรกรรมเพื่อประชาธิปไตยย่างเข้าสู่เดือนตุลาคมคราใด สิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นสัญลักษณ์ของเดือนนี้ที่ใคร ๆ ต่างไม่ลืมที่จะนึกถึงก็คือ เหตุการณ์ 14 ตุลา 2516 และ 6 ตุลา 2519....วันเวลาที่มีบทบาทสำคัญต่อประวัติศาสตร์การเมืองไทย !!!14 ตุลาคม 2516 "วันมหาวิปโยค" นักเรียน นิสิต นักศึกษา รวมทั้งประชาชนกว่าครึ่งล้าน รวมตัวประท้วงเรียกร้องรัฐธรรมนูญโดยมีนักศึกษาเป็นแนวร่วมสำคัญ เพราะช่วงนั้นเกิดการใช้อำนาจเผด็จการ โดยจอมพลถนอม กิตติขจร ปฏิวัติยึดอำนาจตัวเองเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกา ยน 2514 ยกเลิกรัฐธรรมนูญ ปี 2511 จัดตั้งรัฐบาลคณะปฏิวัติขึ้นปกครองประเทศ แรงปะทุเกิดขึ้น เมื่อมีการจับกุมกลุ่มผู้เรียกร้องจำนวน 13 คน ด้วยข้อหาขัดขืน คำสั่งคณะปฏิวัติมั่วสุมชุมนุมทางการเมืองเกินกว่า 5 คนและข้อหาร้ายแรงว่าเป็นกบฏ จึงเกิดการชุมนุมครั้งใหญ่ นักศึกษา ประชาชนหลั่งไหลมาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ เกิดการเดินขบวนครั้งใหญ่ในวันที่ 13 ตุลาคม 2516 ฝูงชนนับแสนออกเดินจากธรรมศาสตร์ไปตามถนนราชดำเนิน สู่ลานพระบรมรูปทรงม้า จนเวลา 20.00 น. รัฐบาลจึงยอมปล่อยตัวผู้ถูกจับกุมโดยไม่มีเงื่อนไข และรับรองว่าจะร่างรัฐธรรมนูญให้เสร็จภายใน 1 ปี

คิดอย่างไรกับนิเทศาสตร์

นิเทศศาสตร์เป็นศาสตร์แห่งการสื่อสาร ซึ้งต้องเรียนให้เข้าใจมากที่สุดและเรียนค่อนข้างยาก เหตุผลที่เลือกเรียนนิเทศศาสตร์เพราะชอบ...*-*

และอยากถ่ายรูปเก่งๆอยากเป็นชั่งภาพ

วันแม่ที่ผ่านมาทำอะไรบ้าง

สำหรับผมวันแม่นี้ทำไรมั้ง ผมกับแม่อยู่คนล่ะจังหวัดกันครับ *-*
........คือแม่อยู่จันทบุรีเลยไม่ได้ทำกิจกรรมร่วมกัน วันแม่ทุกๆปีก็เลยโทรศัพท์คุยกันแทน.
..แม่เป็นผู้ที่มีพระคุณต่อเรามากๆทั้งชีวิตทดแทนพระคุณไม่หมด
สำหรับบางคนพอถึงวันเกิดของตัวเอง จะนึกถึงเพื่อนเป็นอันดับแรก ชวนเพื่อนมาฉลองกัน ลืมนึกถึงแม่ผู้ที่ให้กำเนิดมา..

*-*สำหรับผมวันแม่มีทุกๆวันครับ ไม่มช่เฉพาะแค่ 12 สิงหาคม เท่านั้น

สุดท้ายนี้ขอให้แม่มีความสุขมากๆครับ..รักแม่